ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਇਹ ਅਜੀਬ ਹੀ ਲੱਗੇ,
ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਬਿਲਕੁਲ ਸੱਚੀ ਹੈ ਕਿ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਵਿਚ ਵੀ ਦੁਸਹਿਰਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ
ਹੈ ਅਤੇ ਬੜੀ ਧੂਮਧਾਮ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਵੀ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫ਼ਰਕ ਬਸ ਇਨਾ ਹੈ ਕਿ ਸਵਿੱਸਾਂ ਦਾ ਰਾਵਣ ਨਾ ਤਾਂ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀਆ ਦੇ ਰਾਵਣ ਵਾਂਗ
ਲੰਕਾ-ਪਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਰਾਮਚੰਦਰ ਦੀ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿ਼ਕੱਸਤ
ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਸਗੋਂ ਉਹਨਾ ਦਾ ਰਾਵਣ ਤਾਂ ਉਹ ‘ਸਿਆਲ’
ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਮਰਾਜ ਲੱਗਭਗ ਸਾਰੇ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਨੂੰ ਕਰੀਬ ਛੇ - ਸੱਤ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ
ਆਪਣੀ ਬੁੱਕਲ ਵਿਚ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਆਮਦ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਬਰਫ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਚਾਦਰ ਵਿਛ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਸਭ ਫੁੱਲ-ਬੂਟੇ ਆਪਣੇ ਪੱਤੇ ਝਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਰਿਆਵਲ ਦੀ ਥਾਂ ਵੀਰਾਨਗੀ ਪਸਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੀ ਮੁਰਝਾ ਜਾਂਦੇ
ਹਨ।
ਪਰ ਜਦੋਂ ਹੀ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੀ ਨਿਘੀ-ਨਿਘੀ ਧੁੱਪ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲ ਪਲੇਠੀਆਂ ਗੋਰੀਆਂ
–
ਚਿੱਟੀਆਂ ਰਿਸ਼ਮਾਂ ‘ਸਿਆਲ’
ਦੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਗੁਆਚੀ ਰੌਣਕ ਫਿਰ ਤੋਂ ਵਾਪਸ
ਮੁੜਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਦੁਸਹਿਰਾ ਸਰਦੀਆਂ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ
ਹੈ।
ਇਕ ਪਾਸੇ ਜਿੱਥੇ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਮੌਸਮ
’ਚ
ਅੱਤ ਦੀ ਠੰਢ ਅਤੇ ਬਰਫ਼ ਜਨਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਬਹੁਤ
ਸਾਰੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ,
ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਵਿਸਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਮਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਾਇਦ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ‘ਰਾਵਣ’
ਦਾ ਪੁਤਲਾ ਕਰੂਪ ਜਾਂ ਖੌਫ਼ਨਾਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸਦੇ ਦਸ ਸਿਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਝਾੜੂ ਫੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਵਾਦੀ
ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾ ਦਾ ਰਾਵਣ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮੌਸਮ ਬਾਰੇ ਪੇਸ਼ੀਨਗੋਈ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਜੂਮ ਦਰਮਿਆਨ ਬਲਦਾ ਹੋਇਆ
‘ਸਨੋਮੈਨ’,
ਪਿਛਵਾੜੇ ਵਿੱਚ ਇਮਾਰਤ ’ਤੇ
ਲਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਜਿ਼ਊਰਿਖ਼ ਦਾ ਝੰਡਾ
ਹੁਣ ਗੱਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਹੀ ਗਈ ਹੈ ਤਾਂ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਾਣਾ
ਹੀ ਪਵੇਗਾ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੁਸਹਿਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਜੁਲਦਾ ਇਕ ਤਿਉਹਾਰ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਥਾਨਕ ਬੋਲੀ
ਵਿੱਚ ‘ਸੈਕਸੇਲੇਊਟਨ’
ਹੈ,
ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਦੇ ਜਿ਼ਊਰਿਖ਼ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਸਾਰੇ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਦਾ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕੋ
ਸੂਬੇ ਦਾ ਹੀ ਹੈ।
ਪਰ ਰਵਾਇਤ ਮੁਤਾਬਕ ਜਿ਼ਊਰਿਖ਼ ਵਾਲੇ ਹਰ ਸਾਲ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਸੂਬੇ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ
ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਵਿੱਸ-ਜਰਮਨ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ‘ਸੈਕਸੇਲੇਊਟਨ’
ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਭਾਵ ਛੇ ਵਜੇ ਵੱਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਤੋਂ ਹੈ।
ਇੱਕ ਪੁਰਾਤਨ ਕਾਨੂੰਨ ਮੁਤਾਬਕ ਜ਼ਿਊਰਿਖ਼ ਦੇ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਅਤੇ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਨੂੰ ਸਰਦੀਆਂ
ਵਿੱਚ ਦਿਨ ਛੋਟੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਮ 5
ਵਜੇ ਛੁੱਟੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਨ ਲੰਮੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ
6
ਵਜੇ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ।
ਗਿਰਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਹੀ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ
5
ਵਜੇ ਅਤੇ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ 6
ਵਜੇ ਛੁੱਟੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
‘ਸੈਕਸੇਲੇਊਟਨ’
ਨੂੰ ਉਸ ਦਿਨ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਵਜੋਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ
ਘੰਟੇ ਦਾ ਹੋਰ ਸਮਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਆਪਣੇ ਮੌਜੂਦਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
1866
ਈਸਵੀ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਿ਼ਊਰਿਖ਼ ਸੂਬੇ ਦੀਆਂ ਕੁੱਲ 26
ਮਿਸਲਾਂ ਜਾਂ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
14ਵੀਂ
ਸਦੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਧ ਦੌਰਾਨ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਕਾਰੀਗਰਾਂ,
ਵਪਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਦਾ ਕਈ ਸਦੀਆਂ ਤੱਕ ਜਿ਼ਊਰਿਖ਼
ਦੇ ਆਰਥਿਕ,
ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਦਬਦਬਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
19ਵੀਂ
ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਘਟਣਾ ਸੁ਼ਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ
1866
ਤੱਕ ਜਿ਼ਊਰਿਖ਼ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਲੱਗਭੱਗ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਰ ਮਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ
26
ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਅੱਜ ਵੀ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਕਲੱਬਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਸਾਲ
ਪੂਰੀ ਸ਼ਾਨੋ-ਸੌ਼ਕਤ ਨਾਲ ਇਸ ਉਤਸਵ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਕੁੱਲ ਗਿਣਤੀ
3500
ਦੇ ਕਰੀਬ ਹੈ।
ਪਰੇਡ
ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਇਕ ਫੌਜੀ ਦਸਤਾ - ਰਵਾਇਤੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਖੂਬਸੂਰਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ
‘ਸੈਕਸੇਲੇਊਟਨ’
ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਜਿ਼ਊਰਿਖ਼ ਵਿੱਚ ਅੱਧੇ ਦਿਨ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਮਾਰੋਹ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰੀਬ ਇੱਕ ਵਜੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਾਰੀਆਂ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਰਾਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਜ ਧੱਜ ਕੇ,
ਪੁਰਾਤਨ ਸੰਦ-ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਲੂਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਿ਼ੰਗਾਰੇ ਹੋਏ ਰੱਥ - ਬੱਘੀਆਂ ’ਤੇ
ਸਵਾਰ ਝਾਕੀਆਂ ਮਨਮੋਹਕ ਨਜ਼ਾਰਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਜਲੂਸ ਜਾਂ ਪਰੇਡ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਫੌਜੀ ਬੈਂਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਅਦਾਰਿਆਂ ਦੇ
ਸੰਗੀਤਕ ਗਰੁੱਪ,
ਸੁਰੀਲੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਚੰਗਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਰੇਡ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਲੋਕ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਵੱਲ ਚਾਕਲੇਟ,
ਟਾਫੀਆਂ,
ਸੇਬ,
ਪਨੀਰ ਅਦਿ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਬੀਅਰ ਜਾਂ ਕਾਫੀ ਦੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਝਾਕੀਆਂ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੇ ਲੋਕ ਕਈ ਵਾਰ ਦਰਸ਼ਕਾਂ
ਨੂੰ ਬੀਅਰ ਅਤੇ ਕਾਫੀ ਦੀ ਸੁਲਾ ਵੀ ਮਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਛੇਰਿਆਂ ਜਾਂ ਮੀਟ ਦੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਝਾਕੀਆਂ ਵਾਲੇ ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ
ਸਾਬਤ ਮੱਛੀਆਂ ਜਾਂ ਮਾਸ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਵੀ ਸੁੱਟਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਝਾਕੀਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਈ ਵਾਰ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਹਸਤੀਆਂ,
ਮਸ਼ਹੂਰ ਫਿਲਮੀ ਸਿਤਾਰੇ,
ਖਿਡਾਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੰਨੀਆਂ ਪਰਮੰਨੀਆਂ ਹਸਤੀਆਂ ਵੀ ਇਸ ਪਰੇਡ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦੀਆਂ
ਹਨ।
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਰੰਗ ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਪੁਛਾਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਜੇ ਨਿੱਕੇ ਬੱਚੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ
ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਕੱਟਦਾ ਹੋਇਆ ਇਹ ਜਲੂਸ ਸਮਾਪਤੀ
ਸਮਾਰੋਹ ਲਈ ਜਿ਼ਊਰਿਖ਼ ਦੀ ਝੀਲ ਕਿਨਾਰੇ ਬਣੇ ਇਕ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ 12
ਮੀਟਰ ਉੱਚੇ ਲੱਕੜਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਉੱਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੁਤਲਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਲਗਭਗ
3।5
ਮੀਟਰ ਉੱਚਾ ਰੂੰ ਦਾ ਇਹ ਸਫੈਦ ਪੁਤਲਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ
‘ਸਨੋਮੈਨ’
snow man
ਅਤੇ ਸਵਿੱਸ-ਜਰਮਨ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ‘ਬੂਗ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ‘ਸੈਕਸੇਲੇਊਟਨ’
ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ 6
ਵਜੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀਆਂ ਦੇ ਦੁਸਹਿਰੇ ਵਾਂਗੂੰ ਹੀ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁੱਖ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਿਲ
‘ਮਹਿਮਾਨ
ਸੂਬੇ’
ਦਾ ਕੋਈ ਆਲ੍ਹਾ ਅਫਸਰ ਜਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਆਗੂ
‘ਬੂਗ’
ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਿੱਨਾ ਚਿਰ ਪੁਤਲਾ ਸੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਘੋੜਸਵਾਰ ਦਸਤੇ,
ਉਸ ਦੇ ਦਵਾਲੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਘੋੜੇ ਭਜਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅੱਗ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਨੂੰ ਵੱਧਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਪਟਾਕਿਆਂ ਤੇ ਆਤਿਸ਼ਬਾਜੀ
ਨਾਲ ਭਰਿਆ ‘ਬੂਗ’
ਦਾ ਸਿਰ ਇੱਕ ਧਮਾਕੇ ਨਾਲ ਉੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਮਿੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ‘ਬੂਗ’
ਦਾ ਸਿਰ ਉੱਡਦਾ ਹੈ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਉਨੀ ਹੀ ਵੱਧ ਗਰਮੀ ਪੈਂਦੀ
ਹੈ।
ਪਿਛਲੇ 42
ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਕਾਰੀਗਰ ਇਹ ਪੁਤਲਾ ਬਣਾਉਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ
10
ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਸਿਰ ਦੇ ਸੜਨ ਤੱਕ ਦਾ ਔਸਤ ਸਮਾਂ
14
ਮਿੰਟ ਰਿਹਾ ਹੈ।
2003
ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੁਤਲਾ ਕੇਵਲ 5।7
ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੜ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਸਾਲ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਗਰਮੀ ਪਈ ਸੀ।
ਪਰ 1970
ਅਤੇ 1988
ਵਿੱਚ ‘ਬੂਗ’
ਦਾ ਸਿਰ ਉੱਡਣ ਲਈ 40
ਮਿੰਟ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਦਾ ਸਮਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਗਰਮੀਆ ਦਾ ਮੌਸਮ ਠੀਕ ਠਾਕ ਹੀ
ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਮੌਸਮ ਵਿਗਿਆਨੀ ‘ਬੂਗ’
ਦੇ ਸੜਨ ਦਾ ਮੌਸਮ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਹੋਣ ਦੀ ਮਿੱਥ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ
ਨਕਾਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਹਜਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਜਿ਼ਊਰਿਖ਼ ਵਾਸੀ ਪੁਤਲੇ
ਨੂੰ ਸੜਦੇ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪਰੇਡ
ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਘੋੜਸਵਾਰ
ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਵਿਘਨ ਚੱਲਿਆ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
1980
ਵਿੱਚ ਰੋਸ ਪਰਗਟ ਕਰ ਰਹੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਪੁਤਲੇ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਦੀ
ਕੋਸਿ਼ਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ,
ਪਰ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਐਨ ਮੌਕੇ ਤੇ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਇਸ ਕਰਕੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੀ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ
ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇ।
ਪਰ 2006
ਵਿੱਚ ਖੱਬੇ ਪੱਖੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਅੱਤਵਾਦੀ ਗਰੁੱਪ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ
‘ਸੈਕਸੇਲੇਊਟਨ’
ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਗੋਦਾਮ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਤੋੜ ਕੇ
‘ਸਨੋਮੈਨ’
ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਜਾਣ ਲੱਗੇ ਉਹ ਪੁਤਲੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ’ਤੇ
ਇੱਕ ਚਾਕਲੇਟ ਦਾ ਬਣਿਆ ਖਰਗੋਸ਼ (ਈਸਟਰ ਬੱਨੀ) ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕਾਮਰੇਡਾਂ ਵਾਲਾ
ਹਥੌੜੇ-ਦਾਤਰੀ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਰੱਖ ਗਏ ਸਨ।
ਪਰ ਸਦਕੇ ਸਵਿੱਸਾਂ ਦੀ ਪਲੈਨਿੰਗ ਦੇ,
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਜਿਹੀ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਲਈ ਇਕ ਫਾਲਤੂ ਪੁਤਲਾ ਬਣਾ
ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾ ਵਿਘਨ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਸ ਵਾਰ (16
ਅਪਰੈਲ, 2007
ਨੂੰ) ‘ਬੂਗ’
ਦਾ ਸਿਰ ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਤੋਂ 12
ਮਿੰਟ 9
ਸਕਿੰਟ ਬਾਅਦ ਉੱਡ ਗਿਆ,
ਜਿਸ ਨਾਲ 2007
ਵਿੱਚ ਦਰਮਿਆਨੀ ਗਰਮੀ ਦੀ ਪੇਸ਼ੀਨਗੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਕਿ ਗਰਮੀ ਨੇ ਆਉਂਦੇ ਸਾਰ ਹੀ ਤਿੱਖੇ ਰੰਗ ਵਿਖਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ
ਤਾਂ ਇਹ ਤਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਹੀ ਦੱਸੇਗਾ ਕਿ ਸਵਿੱਸਾਂ ਦੇ
‘ਸਨੋਮੈਨ’
ਜਾਂ ‘ਬੂਗ’
ਦੀ ਭਵਿਖਬਾਣੀ ਕਿਥੋਂ ਤੱਕ ਸੱਚੀ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
(26 ਅਪਰੈਲ
2007) ਯੂਨੀਕੋਡ
|
